HARRY POTTER EN HET VERVLOEKTE KIND – THEATERVOORSTELLING REVIEW
Recent ben ik naar Scheveningen afgereisd om de theatervoorstelling Harry Potter en het Vervloekte Kind te bekijken in het AFAS Circustheater. Voor veel Harry Potter-fans voelt deze voorstelling een beetje als het achtste verhaal in de bekende reeks. Het verhaal is geschreven als toneelstuk door Jack Thorne, gebaseerd op een nieuw verhaal van J.K. Rowling, Jack Thorne en John Tiffany.
Later werd het script ook als boek uitgebracht, zodat fans het verhaal ook konden lezen.
Het verhaal speelt zich negentien jaar na de gebeurtenissen van Harry Potter en de Relieken van de Dood af. Harry, Ron en Hermelien zijn inmiddels volwassen en hebben hun eigen leven opgebouwd binnen de tovenaarswereld. Harry werkt bijvoorbeeld bij het Ministerie van Toverkunst en hun kinderen gaan inmiddels naar Zweinstein. Maar zoals we inmiddels wel gewend zijn in het Harry Potter-universum.. echte rust duurt daar nooit lang.
Ik ging eerlijk gezegd zonder verwachtingen de voorstelling in. Natuurlijk had ik de trailer gezien en dat zag er al veelbelovend uit, maar trailers kunnen soms ook een beetje misleidend zijn. Vaak lijkt alles daar net iets spectaculairder dan het uiteindelijk is. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik positief verrast was.
Het acteerwerk, de personages, de humor en vooral de special effects waren ontzettend goed gedaan. Het voelde voortdurend dat ik onderdeel was van de wereld van Zweinstein. De manier waarop spreuken, transformaties en andere magische momenten op het podium werden uitgevoerd, zorgde ervoor dat je soms even vergat dat je naar een theaterstuk zat te kijken. En dat is denk ik precies wat de makers wilden bereiken.
EEN NIEUWE GENERATIE OP ZWEINSTEIN
Waar de originele Harry Potter-verhalen vooral draaiden om Harry, Ron en Hermelien, staat in deze voorstelling vooral een nieuwe generatie tovenaars centraal. De focus ligt vooral op Albus Severus Potter, de zoon van Harry.
Hij heeft het niet altijd makkelijk, want het is nogal een lastige positie om de zoon te zijn van iemand die door de hele tovenaarswereld als held wordt gezien. Wanneer Albus op Zweinstein begint, merkt hij al snel dat hij zich niet helemaal thuis voelt in de schaduw van zijn vader.
Daar sluit hij een onverwachte vriendschap met Scorpius Malfidus, de zoon van Draco Malfidus. Hun vriendschap vormt eigenlijk het hart van het verhaal. Wat begint als een zoektocht naar hun eigen plek in de wereld, groeit al snel uit tot een avontuur dat veel groter blijkt te zijn dan ze ooit hadden verwacht.
Zonder al te veel te spoilen speelt tijdreizen een belangrijke rol in het verhaal. En zoals we al weten uit eerdere Harry Potter-verhalen: knoeien met tijd heeft vaak grotere gevolgen dan je van tevoren denkt.
MAGIE OP HET PODIUM
Wat deze voorstelling zo bijzonder maakt, is dat het geen musical is maar een theaterstuk met enorm indrukwekkende effecten.
Soms vraag je je echt even af: hoe doen ze dit in hemelsnaam op een podium?
Er zijn momenten met verdwijntrucs, vliegende objecten, magische gevechten en snelle decorwissels die ervoor zorgen dat je echt helemaal in het verhaal wordt gezogen. De magie voelt soms bijna filmisch, maar dan live voor je neus.
Daarnaast zit er ook genoeg humor in het verhaal. Vooral de interactie tussen Albus en Scorpius zorgt voor grappige momenten die het geheel wat luchtiger maken.
EEN SNEL BEGIN, MAAR DAT HEEFT EEN REDEN
In het begin had ik wel het gevoel dat het verhaal erg snel op gang kwam. Scènes volgden elkaar in rap tempo op en het leek alsof we van moment naar moment werden meegenomen zonder dat er echt tijd was om ergens bij stil te staan. Later werd echter duidelijk dat dit ook een onderdeel van het verhaal is. Omdat het verhaal zich over verschillende momenten in de tijd afspeelt, zijn die snelle wisselingen eigenlijk nodig om alles goed op te bouwen.
Toen dat eenmaal duidelijk werd, voelde het verhaal ook veel natuurlijker en zat ik er eigenlijk volledig in.
SERIEUZE THEMA’S MET DE JUISTE BALANS
Hoewel Harry Potter en het Vervloekte Kind natuurlijk een magisch avontuur is, worden ook serieuzere thema’s niet vermeden.
Het verhaal gaat onder andere over keuzes maken, omgaan met verwachtingen en de gevolgen van beslissingen uit het verleden. Daarnaast speelt ook de relatie tussen ouders en kinderen een belangrijke rol.
Hoe ga je om met verwachtingen?
Hoe voelt het om op te groeien in de schaduw van iemand die door iedereen als held wordt gezien?
En hoe moeilijk kan het soms zijn om een goede ouder te zijn als je zelf geen perfect voorbeeld hebt gehad?
Gelukkig bleef het verhaal niet te zwaar. Er zaten namelijk genoeg humoristische momenten in die het geheel luchtig hielden. Vooral Jammerende Jenny, de Snoepheks en de vertelstem tijdens de Zwerkbaltoernooien waren echt geweldig. De Nederlandse stemmen en vertaling waren hier echt goed gedaan. Op sommige momenten voelde het bijna alsof ik weer even terug was in mijn jeugd toen ik de films voor het eerst zag.
EEN MOMENT DAT BINNENKWAM
Het scheelde eerlijk gezegd niet veel of ik had een paar traantjes moeten laten.
Ik heb zelf niet de meest ideale jeugd gehad en toevallig raakt deze voorstelling ook behoorlijk aan dat thema. Het worstelen met het verleden en proberen het beter te doen voor de volgende generatie.
Daardoor kon ik me verrassend goed inleven in Harry als vader. Iemand die zelf geen perfect voorbeeld heeft gehad, maar wel zijn best doet om het beter te doen voor zijn eigen kind.
Het laatste deel van de voorstelling kwam daardoor best even binnen. Niet op een verdrietige manier, maar op een manier die juist herkenbaar en ontroerend was.
HARRY VOELDE SOMS NIET HELEMAAL ALS HARRY
Als ik dan toch een klein puntje van kritiek moet noemen, dan is het dat Harry soms niet helemaal voelde als de Harry die we kennen uit de films en boeken.
En dat lag absoluut niet aan de acteur, want die deed zijn rol echt goed. Het zat voor mijn gevoel meer in het script en bepaalde dialogen.
Zo was er bijvoorbeeld een moment waarin Harry aangaf dat hij bang is voor kleine ruimtes. Dat voelt een beetje vreemd als je bedenkt dat hij als kind jarenlang in een trappenkast onder de trap heeft gewoond.
Het zijn kleine dingen, maar als fan van het originele verhaal vallen dat soort details toch op.
HET THEATER VOLLEDIG IN HARRY POTTER SFEER
Nog voordat de voorstelling begon, zat je eigenlijk al helemaal in de Harry Potter-wereld.
Het hele theater was volledig aangekleed in thema, waardoor het meteen voelde alsof je een beetje Zweinstein binnenstapte.
Er waren leuke fotoplekken met props, fans konden snacks kopen geĂŻnspireerd op de tovenaarswereld en er was natuurlijk genoeg merchandise te vinden. Van kleding tot accessoires en zelfs knuffels van de personages uit de voorstelling.
Voor fans was er dus genoeg om rond te kijken voordat de voorstelling begon.
MIJN MENING
Toen we uiteindelijk weer thuis waren, zeiden mijn man en ik eigenlijk meteen hetzelfde tegen elkaar:
“Hier willen we gewoon nog een keer naartoe.”
Het is moeilijk om echt goed onder woorden te brengen hoe sterk deze voorstelling eigenlijk is. Het acteerwerk, de magie op het podium, het verhaal en de sfeer in het theater zorgen er samen voor dat het een ervaring wordt die je niet snel vergeet.
Eigenlijk voelt het bijna zonde om deze voorstelling maar Ă©Ă©n keer te zien. Er gebeurt zoveel op het podium dat je het idee hebt dat je bij een tweede bezoek waarschijnlijk weer nieuwe dingen ontdekt.
De volgende keer willen we er daarom graag met het hele gezin naartoe, zodat we deze ervaring ook kunnen delen met onze dochter.
EINDOORDEEL
Harry Potter en het Vervloekte Kind is meer dan alleen een theaterstuk. Het is een voorstelling die je voor een paar uur helemaal meeneemt naar een wereld waar veel mensen mee zijn opgegroeid.
De combinatie van sterke acteurs, indrukwekkende effecten en een verhaal dat ook emotioneel kan raken maakt het een ervaring die nog lang blijft hangen.
Voor fans van Harry Potter is het eigenlijk een bijzondere manier om weer even terug te keren naar Zweinstein. En eerlijk gezegd dat voelt best een beetje magisch..
Reageren